شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٧٠

فاضل مير فضل اللّه فاضل

چند قصيده سروده ، و اين قصيده از آنهاست :

هركه را در عرصه شطرنج دنيا جا بود * مات گردد فى المثل گر بو على سينا بود

شيخ عبد اللّه بحرانى كه صالح‌زاده بود * آنكه چون او مفتيى در شرع ناپيدا بود

طرز و وضع اين جهان نامد خوشش بربست رخت * رو بسوى مأمنى كان منزل عقبا بود

ناله از گلدسته‌هاى مسجد ازين غصه خواست * الصلاة هر مكبر الوداع انشا بود

پشت محراب از فراق رحلتش گرديد خم * خشك بر جا ماند منبر خطبه وا دردا بود

علم مانند يتيمان دست بر سر مىزند * بىپدر شد ناله و افغان او بر جا بود

شرع بىصاحب شد و مدرس ز رونق اوفتاد * دين سيه پوشيد روز ماتم عظما بود

چون‌كه آن عالِم ز عالَم رفت و نام نيك برد * گفتم اى ( فاضل ) تو هم راهيت پيش پا بود

پس بگو تاريخ سال فوت آن علامه را * تا كه نام نيكى از بعد تو هم بر جا بود

گفت روح شيخ ما ديشب كه شد سوى فلك * آيه معراج شد تاريخ و نزد ما بود

حشر او تاريخ او حال صعود روح او * هرچه مىخواهى ب « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى » بود