شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧
ميرزا محمد على فرزند محمد حسين فرزند اسماعيل طبسى اصفهانى
عارفچه
ميرزا محمد على فرزند محمد حسين فرزند اسماعيل طبسى اصفهانى
ميرزا محمد على فرزند محمد حسين فرزند اسماعيل طبسى اصفهانى
اصلا از طبس و پدرش در اصفهان سكونت گزيد ، انواع شعر را با تخلص « عارفچه » مىسرود ، قصيده و غزل و مسمط و مستزاد و ترجيع‌بند و تركيب‌بند و رباعى فراوان گفته و بيشتر آنها در مدايح و فضائل و مراثى حضرات معصومين عليهم السلام مىباشد ، در آغاز تذكرة الشعراء نام بيست و دو تن شاعران معاصر خود را مىآورد كه حق تعليم او را داشته‌اند « 1 » . « تحفة المعصومين » و « منتخب كبير » و « زبدة القصائد » و « تذكرة الشعراء » نيز از آثار چاپ‌شدهء اوست . در سال 1373 زنده بود .
از گفته‌هاى اوست :
خيز اى دل كه دمى بر رخ جانان نگريم * پروبالى بگشائيم و بكويش بپريم
شاهد غيب كه چون جان ز نظر پنهان است * چشم جان باز نمائيم و برويش نگريم
زنگ كثرت بزدائيم از آيينهء دل * كسوت شرك و ريا را بتن خود بدريم
يا كه چون خاك مقيم درِ جانان باشيم * يا كه چون باد صبا بر سر كويش گذريم
بِه كه اقرار نمائيم به يكتائى او * تا ز لوح دل خود نقش دوئيت ببريم
ديدهء جان چو ببيند بجز از چهرهء دوست * حق بود اينكه بگوئيم كه صاحب‌نظريم
خيز اى دل ز پى دار بقا فكرى كن * پيش از آنى كه از اين دار فنا درگذريم
چون بدانيم كه حق را صفت ستارى است * ما كه باشيم كه تا پردهء مردم بدريم
رفتگان را بود اين زمزمه با تو شب و روز * منشين شاد كه در راه فنا هم‌سفريم
تا نهاديم ز جان پا بدر خانهء عشق * از شرف بر سر شاهان جهان تاج سريم
تا كه با آهوى چشمان بتان خو كرديم * مور بوديم از اين پيش كنون شير نريم
ما كه داديم دل‌وجان بهواى رخ دوست * در ره دوستيش تير بلا را سپريم
از پى خدمت او تا كه ببستيم ميان * بىنياز از چه ز سلطانى و تاج و كمريم
( 1 ) . در تذكره شعراى اصفهان ص 326 ذكرش رفته است .