شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٥٣
عاتب عاتب
قم اى ابراهيم فى الأصنام كد * و اجتهد فى كسرها ثم اجتهد
قم و لا تمكث و أنت المرتحل * ذاك ظني قد دنى منك الأجل
قم و لا تمكث يا هذا الفتى * و احذرن من سوف أفعل أو أتى
با هواى يار گر خواهى پريد * بايدت طير هوا را سر بريد
قلّب القلب التى مالت إلى * نحو رب البيت و هو الموئلا
ظريف احمد فرزند عبد الكريم نورى طهرانى
ظريف احمد فرزند عبد الكريم نورى طهرانى
در طهران چشم بدين جهان گشود و در « سارى » سكونت داشت ، تخلصش « ظريف » و در بعضى نگارش‌هايش به خود لقب « محدث » مىداد ، بيشتر شعرش را به سال 1326 گرد آورد و تا سال 1341 زنده بود .
از او است :
آن صاف‌دلان پاك بىعيب و علل * وان دُردكشان جام سرشار ازل
در كرب و بلا بگرد هم جمع شدند * هفتاد و دو جرعه‌نوش بىنقص و زلل
عابد حاج على فرزند زين العابدين اصفهانى
عابد حاج على فرزند زين العابدين اصفهانى
از شاعران سدهء سيزدهم ، گويا از واعظان بود . جنگى در سال 1225 گرد آورد و در آن جمله‌اى از اشعار خود را درج كرد .
عاتب عاتب
عاتب عاتب
از شاعران پس از سدهء يازدهم ، مثنوى اخلاقى عرفانى وى بنام « نان خشك » به پيروى