شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٣٩

شيخ محمد رضا فرزند ضياء الدّين فرزند عبد النبى شيرازى

بر سرير انما جز او كه بنموده مكان * بر بساط لا فتى جز او كه گرديده مكين

جاهش از عقد اخوّت با رسول اللّه نگر * از حديث منزلت قدر و مقام او ببين

كرد تزويجش خدا با فاطمه در آسمان * تا قيامت دين حق آمد از ايشان مستبين

ساقى كوثر قسيم جنت و نار از ازل * قطب گردون امامت حافظ دين مبين

در غدير خم رسول اللّه بأمر كردگار * كرد چون كار خلافت را براى او متين

از بر حق آيهء الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ * تهنيت سوى نبى آورد جبريل امين

شيرازى

شيخ محمد رضا فرزند ضياء الدّين فرزند عبد النبى شيرازى

عالمى واقف بر علوم عقلى و نقلى ، داراى جايگاهى بلند در تقوا و تهذيب نفس ، اديب اريب نيكوسرشت زيبا تحرير و تقرير ، نگارندهء كتابهائى استوار و سودمند . از دانشمندان شهر شيراز و پيش از سال 1290 درگذشته است .

در كتاب « نخبة الشهادة » اين چند بيت را از خود دانسته است :

قبول عشق نبود هر هوسناك * نبندد عشق هر صيدى بفتراك

نه هر دل كاشف اسرار باشد * نه هر جان عارف اطوار باشد

نه هر تن مىكشد بار محبّت * نه هركس داند اسرار محبّت

محبّت مايهء فتح و فتوح است * محبت صيقل مرآت روح است