شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨
ميرزا محمد تقى فرزند محمد حسن شيرازى
نور او با نور احمد اولين مخلوق حق * ما سوا را آفريد از نورشان جان‌آفرين
آنكه او با عترت پاكش بفرمان خداى * در دوعالم مر كتاب اللّه را آمد قرين
از براى هيچ‌كس نبود جز اين راه نجات * تارك فيكم بخوان و بهر خود اين ره گزين
اجر تبليغ رسالت شد مودّتشان و بس * پا ز دين بنهاد بيرون هركه سرپيچيد از اين
چون به پيغمبر بر ايشان نيز واجب شد درود * در نماز اندر شريعت بر تمام مسلمين
كرده اندر شأنشان نازل ز راه مكرمت * هَلْ أَتى با آيهء تطهير رَبِّ الْعالَمِينَ *
از سر صدق او بود من عنده علم الكتاب * او لكل قوم هاد باشد از روى يقين
مخزن علم لدنى محرم اسرار حق * امر و نهيش متّبع در آسمان و در زمين
او بود خود نقطه اندر زير باى بسمله * وارث علم نبيّين ز اوّلين و آخرين
آنكه در وقت ولادت بهر ختم انبيا * خواند از تورات و از انجيل و قرآن مبين
مولدش در كعبه و نامش بود نام خداى * هيچ‌كس را حق نبخشيده فضيلت اين‌چنين
آنكه در احزاب برتر ضربت او را شمرد * از عبادتهاى جن و انس ختم مرسلين