شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٢٥
شاهد شيخ محمد حسن فرزند ابراهيم زارع عمروآبادى اراكى
هركس كه بغيبت بد من مىگويد * گر فكر كند بخويشتن مىگويد
آيينه صفت ظاهر و باطن رو شو * طوطى است كه در عقب سخن مىگويد
و نيز گويد :
اى از گل رخسار تو مه در تب‌وتاب * و از باد لبت دهان ياقوت پرآب
گويا كه ترا ز گل سرشتست خداى * كامد بمشام از عرقت بوى گلاب
شاهد شيخ محمد حسن فرزند ابراهيم زارع عمروآبادى اراكى
شاهد شيخ محمد حسن فرزند ابراهيم زارع عمروآبادى اراكى
بيشتر تحصيلات علمى را در اراك نزد عالمان بزرگ آن سامان گذرانده ، چندى در سامرا و نجف اشرف در محضر مراجع به فراگيرى فقه و اصول پرداخت ، پس از آن به اراك بازگشت و به كارهاى علمى اشتغال ورزيد ، و در سالهاى پايان عمر به عمروآباد رفت و گوشه‌نشينى را بر معاشرت با مردم ترجيح داد تا به سال 1363 درگذشت .
اديب شاعر با تخلص « شاهد » ، بسيارى از شعرش در كتابهايش پراكنده آمده است .
داراى مؤلفاتى است سودمند در ارشاد و آموزشهاى اخلاقى ، چون « چهل حديث » و « تذكرة الغافلين » و « تنبيه الغافلين » و « مجمع الأديان » و « نور الايمان و الهدايه » و چند كتاب ديگر .
در ترجمهء فرمايش مولا أمير المؤمنين عليه السلام « اليد العليا خير من اليد السفلى » گويد :
دست بالا برتر است از دست زير * دست سوى حق ببر از حق بگير
دست خود كوته كن از خلق لئيم * دست حاجت بر سوى حىّ كريم
چشم از مخلوق برپوش و گريز * تا بنزد خلق گردى تو عزيز
عزت دنيا بعزّ من قنع * ذلت دنيا بذلّ من طمع
چون تو را با خلق باشد سوز كار * لقمهء نانى تو را بنموده خوار
عزت ار خواهى قناعت پيشه كن * آبروى خود تو اندر شيشه كن