شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١١٢

سجادى سيد احمد سجادى قمى

مذهبى با تخلص « سجادى » مىسرود .

اين مخمس را در ميلاد حضرت حجت عليه السلام گفته است :

مژده بياران دهيد نيمهء شعبان رسيد * رحمت ايزد كنون بر اهل ايمان رسيد

كالبد مرده را ز لطف حق جان رسيد * بمصر ملك وجود يوسف كنعان رسيد

بر اهل دين حجتى ز حى سبحان رسيد * بگلستان نبى گلى پديد آمده

بجملهء دوستان چنين نويد آمده * كه بهر اهل زمين دوباره عيد آمده

به‌به از اين روز نو كه بس سعيد آمده * بشيعيان مژده باد خسرو خوبان رسيد

دوش چنينم به گوش ز غيب آمد سروش * كه از چه و بهر چيست تو هستى خموش

خيز ز جام ولا يكى دو ساغر بنوش * ز قلب سوزان خود برار بانگ و خروش

بگو بياران كه آن ، حامى قرآن رسيد * بگو باهل ستم كه ظلم و طغيان بس است

تعدى ناروا باهل ايمان بس است * به بندگان خدا جور فراوان بس است

اطاعت و بندگى ز حزب شيطان بس است * بسوى فرعونيان موسى عمران رسيد

راز نهان را دگر فاش و عيان مىكنم * مجمل گفتار خود شرح و بيان مىكنم

جملهء عشاق را آگه از آن مىكنم * بشارت مولدش ورد زبان مىكنم

كه روز ميلاد آن مهر درخشان رسيد * گشت ز نرجس پديد يكى گل نرگسى

كه مثل آن در جهان نديده هرگز كسى * وه چه گلى همچو او نيست گل بىخسى

ز طلعتش نور حق بود هويدا بسى * بگلشن عسكرى غنچهء خندان رسيد

كرد منور جهان ز طلعت روى خود * گلشن و گلزار دهر معطر از بوى خود

بست ره عاشقان بطرهء موى خود * خريد يك عالمى بخال هندوى خود

بگو به بيمار عشق زمان درمان رسيد