شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٠٧

روحى شاه روح اللّه فرزند محمد شمس الدّين همدانى

شاعرى شوخ‌طبع ، از حالات وى اطلاعى در دست نيست جز اينكه دهم ذىالحجه 1314 چشم بدين جهان گشوده است .

اين ابيات از شعر وى نقل شده است :

ما بدين در نه پى خوردن سور آمده‌ايم * نه پى فاتحه اهل قبور آمده‌ايم

خوردنى هرچه بود زود بياور بحضور * كز پى خوردنش اكنون به حضور آمده‌ايم

در سر سفرهء خود اطعمهء رنگ برنگ * ساز آماده كه ما جور بجور آمده‌ايم

عارف صوفى اديب اريب ، شاعر با تخلص « روحى » ، در شيراز سكونت گزيد ، به ملك سعيد خلخالى ارادت مىورزيد . در نيمهء ماه رجب 1018 اين شعر را گفته است :

اى دريغا كه اندرين موطن * شد طريق نجات ديگرگون

عمر شد صرف حكمت يونان * از گزند سپهر بوقلمون

وه چه حكمت ترانه‌اى بطله * ملتئم از فسانه و افسون

فكر تدقيقيان همى تزريق * نزل تحقيقشان همى وارون

نه نبى از مقالشان راضى * نه ولى از فعالشان ممنون

غورشان خارج از كلام خداى * طورشان از طريق حق بيرون

دين شد از دست داد از اين هذيان * دل‌سيه گشت آه از اين مغبون

عجب ار از شآمت اينان * جام كوثر نگردد آتش و خون

ناقهء دين ز ما گسست زمام * دور رهبان به ما گرفت سكون

بعد از اين وا شريعتاه زنم * سر كنم وا محمداه ايدون