شاعران فارسى سرا ( فارسي ) — الصفحة ١٠٥

رضى سيد زيرك حسين نقوى لكهنوى ، ضياء الاسلام

رضوى

فاضل اديب شاعر ، از شاعران سدهء سيزدهم .

رضوى

دانشمند متبحر در علوم دينى ، اديب متتبع در شعر شاعران ، در سدهء سيزدهم مىزيسته ، كتابهاى « معارج الخيال » و « جواهر الخيال » را پرداخته است .

اين رباعىها از اوست :

گر فعل صواب و ناصوابست مرا * دل زاتش شرم خود كبابست مرا

هرچند گنه به قدر كونين بود * با عفو تو شرم بىحسابست مرا

* * *

بستم به تو پيمان درستى ز نخست * هرگز نشوم در ره پيمان تو سست

پروا نبود ز دوزخ و نار و جحيم * عهدم به تو از روز الست است درست

* * *

زان روز كه چشم حق‌پرستم دادند * بادى ز خم مى الستم دادند

در عشق دل شكسته دادند گداز * آينه نمودند و بدستم دادند

* * *

من غير على ز جان اطاعت نكنم * جز درگه او كسب سعادت نكنم

اين گفتهء او بود كه من مىگويم * من رب نديده را عبادت نكنم

از شاعران سدهء چهاردهم با تخلص « رضى » ، گويا به پزشكى اشتغال داشت كه خود را