طبقات مفسران شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٣
2 . گفتار صاحب الذّريعة :
احاديث البلاء و اوصاف جملة من المطعومات .
7 . التّعريب في التّغريب ، ظاهرا غير از آن كتاب الإعراب او باشد .
8 . تفسير قطب ، معروف و مختصر ، در دو مجلّد ، و آن غير از تفسير كبير مسمّى به خلاصة التّفاسير است ، كه در ده مجلّد قرار دارد .
9 . تهافت الفلاسفة ، يك نسخه از اين كتاب در خزانهء رضويّه موجود است .
10 . جنى الجنّتين في ذكر ولد عسكريّين ( عليهما السّلام ) .
11 . جواهر الكلام في شرح مقدّمة الكلام .
12 . الخرائج و الجرائح ، در معجزات و كرامات حضرات معصومين ( ع ) .
13 . خلاصة التّفاسير ، در 10 مجلّد ، در كتاب الذّريعة ، به استناد فهرست كتابخانههاى استانبول اظهار كرده است ، كه نسخهء آن در كتابخانهء على پاشا موجود مىباشد .
14 . الدّعوات ، كه ذيلا به نام سلوة الحزين مذكور خواهد شد .
15 . الرّائع في الشّرائع ، در دو مجلّد .
16 . زهر المباحثة و ثمر المناقشه .
17 . شرح آيات الاحكام .
18 . شرح الشّهاب .
19 . شرح العوامل المائة .
20 . ضياء الشّهاب في شرح الشّهاب .
او علاوه بر اين تأليفات ، تعداد 23 مورد ديگر را نيز نام مىبرد . ( طالبين تفصيل به آن كتاب مراجعه فرمايند )
* شعر او
او داراى طبع شعر سليم بوده است ، اشعار ذيل ، سرودهء او در مدح اهل بيت ( ع ) مىباشد :
بنو الزّهراء آباء اليتامى * اذا ما خوطبوا قالوا سلاما
هم حجج الإله على البرايا * فمن ناواهم يلق الأثاما
فكان نهارهم ابدا صباحا * و ليلهم كما تدري قياما
قسيم النّار ذو خير و خير * يخلّصنا الغداة من السّعير
فكان محمّد ( ص ) في الدّين شمسا * علىّ بعد كالبدر المنير
و قال له النّبىّ و انت منّي * كهارون و انت معى وزيرى » « 1 »
2 . گفتار صاحب الذّريعة :
2 . گفتار صاحب الذّريعة :
مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، در مقام معرّفى برخى از آثار او مىفرمايد : « قصص الانبياء الرّاونديّة » ، تأليف شيخ و امام قطب الدّين ابو الحسين بن سعيد بن هبة اللّه بن الحسن الرّاوندي ( متوفّى 573 ه . ق ) ، ابن طاوس در كتاب سعد السّعود از آن نقل مىكند ، و آن را از تفاسيرى مىشمرد ، كه بر اولاد ذكور خود وقف نموده است . از آن كتاب معلوم مىگردد ، اين كتاب پيرامون داستانها و قصص انبياء مىباشد .
صاحب رياض و همچنين علّامهء مجلسى در بحار ، از كتاب فلاح السّائل و كتاب النّجوم سيّد بن طاوس ( ره ) نقل نمودهاند ، كه اين كتاب را به امام ضياء الدّين ، ابو الرّضا فضل اللّه بن على راوندى ، شاگرد ابو على ، فرزند شيخ الطّائفه نسبت داده است ، ولى احتمال متعدّد بودن آن داده مىشود ، كه هركدام كتابى پيرامون سرگذشت انبياء ( ص ) نگاشته باشند . ( خداوند آگاهتر است . ) اين كتاب به ترتيب در بيست باب ، تنظيم شده است . براساس زندگى
( 1 ) ريحانة الادب ج 4 ، ص 467 و 468 - كشف الحجب و الاستار ، ص 207 .