رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧١

اثر طبع ميرزا جواد تجلي

چشمكى زد كه فتنه‌اى نبود * فتنه گفتم ترا به زير سر است

ديده‌ام تا كه نوك مژگانش * ميل دل بيشتر به نيشتر است

ضرر است ار كه عشق مه‌رويان * منفعتها بسى در اين ضرر است

تا شدم دور از آن لب شيرين * چون مگس دست حسرتم بسر است

اشك سرخم ببين و گونه زرد * عاشقان را علامت ديگر است

اى بت مه‌لقا كه پيش قدت * پست بالاى سرو كاشمر است

پيش قد تو سر و پا به گل است * نزد روى تو لاله خون‌جگر است

چشم دل باز كن بتا بنگر * كافتاب وجود جلوه‌گر است

نخل رفعت كه داورش بنشاند * از شرافت ببين كه بارور است

كرد شمسى طلوع كورا پاى * از شرافت تبارك قمر است

جلوه‌گر گشت طلعت زهرا * آنكه نورى ز نور دادگر است

گهرى داد حق بدر يتيم * كه بگنجينه داشت حى قديم

بند دوم

اى رخ انور تو مطلع نور * نور سيماى تو تجلى طور

از بنايت جهان جان آباد * وز ولايت سراى دل مأمور

فكر تو مىبرد ملال و محن * ذكر تو آورد نشاط و سرور

از تو انوار حق عيان گرديد * هركجا بود ظلمتى شد نور

بود رخسار شاهد ازلى * مدتى در حجاب جان مسطور

ز يكى جلوه‌اى تجلى كرد * آمد آن جلوه در بروز و ظهور

تافت خورشيد طلعت زهرا * مقصد خلقت خداى غفور

گرچه رويش كسى نديد چسان * طلعت آفتاب بيند كور

رفت از ياد هاجر و مريم * تا كه گرديد فاطمه مشهور

سوره هل اتى على الانسان * آيه ان سعيكم مشكور