راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٢
شنّى :
و ربما تقضى حياة به * و ينثنى العالم فيه بليد
يزينه فى جمعه فتية * غركما تدرى صباح الخدود
ما منهم فى جمعهم واحد * الا اخونبل و ذهن حديد
تجمعوا حول فقيه حوى * حلما و علما مع رأى سديد
ان خانك التفكير فى مشكل * فآت من يبلغ ما قد تريد
و ان يقل كان الذى قاله * و لم يكن فيه لخلق مزيد
كأنه بين تلاميذه * بدر بدا بين نجوم سعود
و نيز ازآنجاست ابو الحجّاج يوسف بن سليمان شنتمرى معروف به اعلم نحوى كه در اعلم كوتاه ترجمتش گذشت .
شنفرى :
شنفرى :
بر وزن سرسرا لقب شمس بن مالك ازدى قحطانى است در شمار شعراى جاهلى و صاحب قصيدهء لاميّه مشهور به لاميّة العرب و از دوندگان شهير عرب تا جايى كه عرب به دويدنش مثل زد و گفت : « اعدى من الشنفرى يعنى دوندهتر از شنفرى » . و بيشتر اشعارش در فخر و حماسه است و در سال 510 ميلادى درگذشت . و قصيدهء لاميّهء او از مشاهير قصايد عرب است تا جايى كه دربارهء آن ، حديثى از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم آوردهاند كه گفت :
« تعلّموا اولادكم لاميّة العرب فانها تعلمهم مكارم الاخلاق يعنى فرزندان خود را لاميّة العرب آموزيد كه مكارم اخلاق را به ايشان آموزند » .
و قصيدهاى بدين مطلع شروع كرد :
اقيموا بنى امّى صدور مطيكم * فانّى إلى قوم سواكم لاميل
و در كوچيدن از زادگاه كه خوارى آرد گفته است :
و فى الأرض منأى للكريم عن الاذى * و فيها لمن خاف القلبى متحول
لعمرك ما فى الأرض ضيق على امرى * سرى راغبا او راهبا و هو يعقل
و در سرباززدن از ذلّت و خوارى گفته است :
و لو لا اجتناب الذام لم يلف مشرب * يعاش به الا لدى و مأكل
و لكن نفسى حرة لا تقيم بى * على الضيم الا ريثما اتحول
و اطوى على الخمص الحوايا كما انطوت * خيوطة مازى تغار و تفتل
و بيشتر قصيده در حماسه است و شنفرى به معنى پرمو است .
شنوى :
شنوى :
با فتح اوّل و دوّم منسوب است به شنوئه بر وزن حموله به معنى دشمن و شنوئهازد تيرهاى در قبيلهء ازد است كه در نسبت شنوى بر خلاف قياس آيد . گويند آن تيره را شنوى ازاينروى گفتند كه ميان مردم تيره دشمنى بود و از آن تيره است زهير بن عبد اللّه شنوى صحابى .
شنّى :
شنّى :
با فتح اوّل و تشديد نون منسوب است به شنّ بن اقصى بن دعمى بن جديلة بن اسد بن ربيعة بن نزار پدر تيرهاى در قبيلهء عبد القيس و جمعى از صحابه و محدّثان به او پيوند رسانند . « 1 »
( 1 ) - و نيز حفص بن عمر بن مرّة شنّى در شمار صحابه است و نيز عقبة بن خالد شنّى و عمر بن وليد شنّى و صلت بن حبيب تابعى شنّى ، اين سه تن نيز در شمار محدّثانند ( لغتنامه / دهخدا : 30 / 29 ) .