راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٤

سعدى :

و آن قبيله نيز با او بدرفتارى كردند و ناچار به عشيرهء خود پيوست و گفت در هر زمينى بنو سعدند ؛ يعنى مردمى بدرفتار و از نظم اوست :

لكلّ ضيق من الامور سعه * و المسى و الصبح لا فلاح معه

فصل حبال البعيدان وصل الحب * لو اقص القريب ان قطعه

و خذ من الدهر ما اتاك به * من قر عينا بعيشه نفعه

قد يجمع المال غير آكله * و يأكل المال غير من جمعه

لا تهن الفقير علك ان * تركع يوما و الدهر قد رفعه

و مانند مرّة بن محكان سعدى تميمى از تيره‌اى كه به بنو ربيع شهره‌اند و فرزدق دربارهء اينان گفته است :

ترجى ربيع ان يجىء صغارها * بخير و قد اعيى ربيعا كبارها

و مرّه در طبقهء شاعران است و رئيس شرطهء مصعب بن زبير او را كشت و از نظم اوست :

و قلت لما غدوا اوصى قعيدتنا * غذى بينك فلم تلقيهم حقبا

ادعى اباهم و لم اقرف بامهم * و قد هجعت و لم اعرف لهم نسبا

انا ابن محكان اخوالى بنو مطر * انمى إليهم و كانوا معشرا نجبا

و نيز سعدى تخلّص ابو عبد اللّه مشرف الدّين ابن مصلح شيرازى است در طبقه اوّل از شاعران نيكوپرداز و در حدود سال 605 در شيراز از مادر زاد و براى كسب دانش به بغداد رفت و در مدرسهء نظاميّه به تحصيل علوم آن عصر پرداخت و هم در آن ميان به خدمت شهاب الدّين عمر بن محمّد سهروردى در شمار پيران راه و شمس الدّين بن ابو الفرج ابن جوزى در شمار راهنمايان دلسوز رسيد و شورى ديگر در مغز او به وجود آمد و آهنگ جهانگردى كرد و در اقطار جهان بگرديد و مدّت سى سال اين مسافرت به طول انجاميد و خود گفت :

در اقصاى عالم بگشتم بسى * بسر بردم ايّام با هركسى

تمتّع ز هر گوشه‌اى يافتم * ز هر خرمنى خوشه‌اى يافتم

و ازآن‌پس به شيراز رفت و به ابو بكر بن سعد ابن زنگى پيوست و تخلّص شاعرانهء خود را از پيوند او گرفت و در نظم شعر ، راهى را پيش گرفت كه خاصّ و عام پسنديد و بيشتر به غزل پرداخت و كمتر به ستايشگرى و خود گفت :

دعوى عشق حرام است بر آن بيهده‌گوى * كه چه ده بيت غزل گفت مديح آغازد

مرحبا همّت سعدى و سخن‌گويى او * كه ز معشوق به ممدوح نمىپردازد

و آثار سعدى بدين روش است : 1 - بوستان به بحر متقارب شامل دو هزار بيت كه در 655 به نام ابو بكر بن سعد نظم كرد .

2 - غزليّات : شامل غزليّات قديم و طيّبات و بدائع و خواتيم .

3 - گلستان شامل شيواترين و روان‌ترين نثر فارسى . نيز به نام همان ابو بكر بن سعد .

4 - قصايد فارسى و عربى و ترجيعات و تركيبات و مقطّعات و رباعيّات .

5 - رسائل و نامه‌هاى چند و در ميان سال 690 و يا 694 درگذشت و از نظم اوست در اندرز :