مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٤
شريف حسين 1249 ه ق / 1832 م 1329 ه ق / 1911 م
بااين‌كه داراى مقام بود ، ولى در بزرگداشت علما مىكوشيد و خودش را مانند يك خادم معمولى نشان مىداد . علامه كنتورى ( مولانا غلام حسين ) از صفاى باطن او چنين مىگويد :
« در شب پنجشنبه 24 رمضان 1289 ه ق ، شريف العلماء ، ممتاز العلماء سيد تقى را در خواب ديد . از خواب بيدار شد و نامه‌اى به علامه كنتورى به عنوان احوالپرسى نوشت ، در همان شب مولانا محمّد تقى درگذشته بود . »
در سال 1871 م مولانا شريف حسين با نفوذى كه داشت . مير انيس ( شاعر ) را به حيدرآباد آورد . در سال 1908 م حكومت وقت نسبت به ايجاد راه‌آهن حجاز شروع به كار كرد . مولانا شريف حسين اولين كسى بود كه پيشنهاد كرد كه در محل غدير خم ايستگاه راه‌آهن احداث شود .
حكومت تركيه اظهار داشت كه هركس به ايجاد اين ايستگاه مايل است ، بايد پنج هزار روپيه به حكومت بپردازد . مولانا شريف حسين احساس كرد كه براى ايجاد ايستگاه غدير خم شيعيان آمادگى دارند ، چرا كه بعد از انجام مراسم حج ، به غدير خم هم مىروند . بنابراين تصميم گرفت كه با كمك مردم اين ايستگاه ساخته شود و براى همين منظور مولانا خود مبلغ يك‌صد روپيه به عنوان كمك هزينه هديه كرد .
مولانا شريف حسين به خاطر مقام علمى خود در لكنهو از احترام خاصى برخوردار بود .
تاريخ وفاتش 27 ذيقعده 1329 ه ق در سن هشتادسالگى مىباشد .
ميرزا محمّد هادى عزيز مادّهء تاريخ وفات او را چنين نوشته است :
مركز دايرهء فضل خبير علام * حبس نى كى نصرت اسلام مين عمر ايبنى تمام « 1 »
موجهء قلزم اخبار در بحر سير * ماهر علم رجال و سبق‌آموز كلام
نهى مصائب په مقاتل په نظر ايسى بسيط * دل تها آيينهء حالات شهيد اسلام « 2 »
( 1 ) - مركز دايرهء فضل و علامهء بزرگ كه عمر خودش را به نصرت اسلام صرف كرد . ( 2 ) - دربارهء مصائب و چنان نظر بسيط داشت كه دلش آيينهء حالات شهيد اسلام بود .