مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — الصفحة ١٥٠

بهادر على ميرزا حيدرآبادى 1294 ه ق / 1877 م 1357 ه ق / 1939 م

بگفتا چنين جعفر دل حزين * بهادر عليشاه نيك ، آه خاك

( 1335 ه ق )

مولانا اطهر حسن زيدى مىگويد كه كتابخانهء بهادر عليشاه گنجينهء كتابهاى نادر بود كه از بين رفت .

تصانيف او عبارتند از : 1 - تفسير سورهء يوسف . 2 - دليل الوصل فى جواب قوامع الفصل ، ( چاپ 1312 ه ) . 3 - واقعات مناظره نگينه و غيره ( 1891 م ) . 4 - دلائل الصادقين ( تاريخ محمدى ، 1895 م ) .

فرزندان او عبارتند از : 1 - غلام على 2 - سيف على .

سيف على يكى از خطبا بود و فرزندش حافظ ذو الفقار عليشاه زنده است .

بهادر على ميرزا حيدرآبادى 1294 ه ق / 1877 م 1357 ه ق / 1939 م

مروّج شريعت ، و عمدة العلماء مولانا بهادر على بن محمّد رضا بن غلام على بن بيگلر جنگ ، از فرزندان برادر تيمور بود . در سال 1294 ه ق ( 14 ، مهر 1993 فصلى مطابق تقويم هندى ) در حيدرآباد به هنگام طلوع آفتاب به دنيا آمد . علوم متداول را در محضر مولانا كاظم على و مولانا غلام حسين فرا گرفت و به درجهء فقاهت رسيد . به عراق نيز سفر كرد و بين معاصران خود مورد احترام بود . مدرسه‌اى بسيار بزرگ به نام « باب العلوم » بنا نهاد و كتابخانه‌اى نيز در سال 1350 ه ق تأسيس كرد . مولانا به سمت استاد بخش علوم دينى در كالج دولتى دكن - كالج جاگيردار - منصوب شد و تا آخر عمر در همان‌جا به تدريس پرداخت .

وى در معبد دارالشفاء به خدمات امور دينى اشتغال داشت و امام جمعه و جماعت بود و در كارهاى مربوط به رفاه ملى شركت مىكرد و در شعر و خطابت نيز استاد كامل بود .

در 20 ذىالحجّه 1357 ه ق در حيدرآباد دار فانى را وداع گفت . تجهيز و تكفين در دايرهء مؤمن انجام گرفت . در تشييع جنازهء وى انبوهى مردم بىسابقه بوده است .

تصانيف او عبارتند از :

1 - سلسله تعليم مذهبى ( دو بخش ) .

2 - طريق شريعت .

3 - رباعيات صفى .

4 - مسدس تعليم .