مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥
بنده حسين سيد ملك العلماء 1396 ه ق / 1879 م
شيخ فريد ، مصاحب و محافظ خواجه بقا و مداح او به شمار مىرفت .
بنده حسين سيد ملك العلماء 1396 ه ق / 1879 م
بنده حسين سيد ملك العلماء 1396 ه ق / 1879 م
ملك العلماء مولانا سيد بنده حسين ، فرزند سلطان العلماء مولانا سيد محمد بود . در محضر برادر بزرگش خلاصة العلماء سيد مرتضى ، دروس معقول و در نزد پدرش فقه ، اصول و رشتهء منقول را به پايان رسانيد . سلطان العلماء اجازهء اجتهاد را در تاريخ 12 شوال 1251 ه ق براى او صادر كرد . به علاوه علامه شيخ محمّد حسين مازندرانى و علامه سيد على تسترى حايرى نيز به او اجازهء اجتهاد دادند .
سلطان العلماء در اول فوريه 1861 م / رجب 1277 ه ق و 28 ژوئيه 1862 م / صفر 1278 ه ق با ابلاغ وكالت به حكومت اطلاع داد كه بنده حسين صاحب املاك و مستغلات است .
وى ميراث خود را قبلا بين فرزندانش تقسيم كرده بود و اتفاقا چهار فرزند او در زمان حياتش وفات يافته بودند ، بنابراين بعد از سلطان العلماء ، ملك العلماء بنده حسين جانشين پدر خود شد .
بعد از وفات پدرش در سال 1284 ه ق / 1867 م به زيارت حج مشرف شد . او مرجع بزرگ هندوستان قبل از تقسيم بود .
حكومت « اوده » به وى لقب « ملك العلماء » داد و انگليسيها به او اجازهء شركت در دربار را دادند و از حضور در مجالس دادگسترى وى را معاف داشتند .
وى در فقه و منطق و فلسفه به درجهء شهرت رسيد و علاقهء او به ترجمه و تفسير قرآن مجيد گواه بر وسعت علم و دانش او بود . در فنون سپاهيگرى و اسب‌سوارى مهارت داشت و در زبان و ادبيات اردو استاد بود .
در 29 جمادى الثانى 1396 ه ق در لكنهو درگذشت و در حسينيهء غفران مآب به خاك سپرده شد و مغفرت مآب لقب گرفت . عبد الحى به نقل از تكملهء نجوم السماء ، سال وفاتش را 1294 ه ق نوشته است .
تصانيف او عبارتند از :
1 - تفسير شيرين ( اردو ، چاپ لكنهو ) .
2 - رساله مختصره در طعام اهل كتاب .
3 - قواعد المواريث به طرز جدول ( اردو ، چاپى ) .
4 - فتاوى ( چندين جلد ) .
5 - رسالة الخليلية .