تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٨١

كافى 35

تنش در لطافت ، چو روحى مجسّم * رخش در اضائت ، چو نورى مصوّر

زهى هرچه مشكل ، به فهم تو آسان * زهى هرچه پنهان به نزد تو مُظهر

فتد بر ثرى گر شعاع قبولت * شود از ثريا به صد پايه ، برتر

ازآن‌رو طواف حريم تو جويد * كه كسب سعادت كند ، سعد اكبر

صور ، جمله كاينات و تو معنى * عرض ، جمله حادثات و تو جوهر

فلاطون به نزد تو ، طفلى است نادان * كه گويى نشسته لب از شير مادر

بود شرع را از وجود تو رونق * بود علم را از جمال تو زيور

چنانت خوش آيد ز آواز سائل * كه صائم ز آواز اللّه اكبر

سزد گر بنازند ، اهل سپاهان * به يمن وجود تو ، بر هفت كشور

نثارت كنند اهل عالم اگر جان * فدايت كنند اهل گيتى اگر سر

بود آن يكى تحفه‌اى بس موضّع * بود اين يكى هديه‌اى بس محقّر

حسود تو را چشمهء زندگانى * بود چون ضمير از مصائب مكدّر « 1 »

بود دوستان تو را دامن و دل * چو خاطر ز لوث مكاره مطهّر

همى تا شود معنى از لفظ پيدا * همى تا شود فعل ، مشتق ز مصدر

همه در دماغ است شوق تو مدغم * همه در ضمير است مهر تو مضمر

مرا تا به محشر به وهاب ذى المنّ * مرا تا قيامت به خلاق داور

( 1 ) - ( از اين بيت تا آخر ، ترتيب نسخهء نگ : 5 ، 4 ، 3 ، 2 ، 1 مىباشد . )