تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩

هما « 1 »

تا قطب محيط علم و فضلى * گردد به تو آسمان تقوا

در كرسى مدرس تو جمعند * طلّاب بسى ثواب‌آسا

تا چار عناصر وجودت * از چار دليل شد مهيّا

از معدن علم و كان فضلت * بىبهره نگشت هيچ دانا

تا موجد ظلم را تو سدّى * كى رخنه شود به شرع پيدا ؟

نصّ علماى امّتى هست * كامروز پيمبرى تو بر ما

از ردّ و قبول توست امروز * آماده جحيم و خلد ، فردا

اين سدره كه كرده‌اى بنا ، گشت * بس طعنه سرا به عرش اعلا

هر خشت وى است به ز خورشيد * هر طاق وى است به ز اقصى

پرداخته‌اى چو گل ره شرع * كز زحمت خار نيست پروا

مدحى كه سزاى تو نداريم * ما جمله ستوده‌ايم خود را