تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٤

القصيدة فى التاريخ لمؤلفه 235

چو مهر راى او تابد ، كند هر ذرّه ، خورشيدى * چو ابر دست او بارد ، كند هر قطره عمانى

ز راى عالم آرايش ، مه و مهرند در حيرت * بلى ، خفّاش و حربا راست از خورشيد ، حيرانى

به پيش قدر او كيهان چه باشد ، ز آنكه قدرش را * به صد منزل از آن‌سوى فلك ، صدگونه كيهانى

گدايى كو ، ز خاك راه جودش تاجور آمد * گذارد بر سر ملك ابد اورنگ سلطانى

دوعالم ، روح بر مسند ، دو كيهان ، جان به ايوان در * مصوّر گر شود روحى ، مجسم گر شود جانى

رحيق فيضش از خاطر ، دماغ جان دهد قوّت * چنان كز ساغر حوران جنّت ، راح ريحانى

اگر بر خاطر قسّيس اعظم بگذرد نامش * سپارد راه اسلام و گذارد كيش نصرانى

نسيم خلّت او ، آتش آتش‌پرستان را * جهان اندر جهان سازد ، گلستان مسلمانى

حديث آتش نمرود و پور آزرت ، برهان * كه اندر كشور خلّت كند آتش گلستانى

خليل‌آسا ، ز وى بنيان ملّت گشت چون محكم * نظير كعبه از وى خواست ، ماند سخت بنيانى

اجازت داد كآوردند ، بهر هند سى شكلش * مجسطى آيتى از هر ديار ، ادريس برهانى

زر و سيم از پى ايثار آن چندان‌كه مىبايد * زمين ، جو سنگ و چرخش كفّه ، گر سنجى به ميزانى