تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٧

ملا عبد الوهّاب 226

چه دلپذير « 1 » ، مرا وضع بىنظير « 2 » بناست * چنان‌كه باغ جنان ، صحن دلگشاى من است

چه جوىها كه ز تسنيم و سلسبيل ، روان * چو آب خضر كه از چشمهء بقاى من است

نحاس و صفر مه و مهر ، اگر شده زر و سيم * ز التفات من و فعل كيمياى من است

مرا چه قبّه و منظر ، كه طارم ملكوت * چو آفتاب ، به دريوزهء ضياى من است

مه ، ايمن از ظلمات محاق و دام كسوف « 3 » * كه آن به سايهء ديوار التجاى من است

خطاست نسبت ارژنگ و چين به پايهء من * كه رشك چين و خطا ، نقش بورياى من است

مرا ستون ، چو تجلّى به طور گشت به پاى * كه همچو بر كف موسى ، همه عصاى من است « 4 »

چو در من است عبادت ، قبول درگه حق * قد خميدهء پير فلك ، دوتاى من است

اگر نه سايهء جاهم كشد به پايه عرش * چراغ سدره ، چرا روشن از ضياى من است

منم مقام امين و منم سفينهء نوح * كه همچو نوح ، خداوند ، ناخداى من است

چو پيشواى شريعت ، مرا گزيده مقام * همه حصول امانى به مدعاى من است

( 1 ) - بىنظير ( 2 ) - دل‌پذير ( 3 ) - خسوف ( 4 ) - ( اين بيت را ندارد )