تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٤

مطرب 219

بانى اين كعبهء معبود آمد آنكه هست * فضل را بحر و عطا را كان و رحمت را سحاب

طرح اين عالىبنا را ريخت ، محكم ، آن چنانك * در بر آن سد اسكندر بود نقشى بر آب

از براى خوان خدّامش ، برآرد هر مهى * قرص مه را زال گردون ، از تنور آفتاب

آن كند خاكش كه در ماهيّت مس ، كيميا * آن كند سنگش كه در كوه بدخشان ، آفتاب

زد رقم « مطرب » دبير صنع تاريخش به لوح * در ازل « فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ » 222 از ام‌الكتاب

( 1245 )

فرد ديگر نيز از اين قطعه تاريخ آورده ، موزون است .

بهر تاريخ دگر « مطرب » به بحر فكر بود * « وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ » 223 ، ناگهش آمد خطاب

( 1245 )

قطعه تمام تاريخ است :

به عهد فتحعلى اين شه سليمان جاه * كه عدل وى به قيام دو دولت است گواه

( 1245 )

كَنَد به گزلك انصاف ، چشم شير از داد * كند اگر ز تعدّى به ميش گاه نگاه

( 1245 )

ز لطف خالق كون و مكان عالم جان * ز مهر پادشه دادگستر جم‌ْجاه

( 1245 )

جهان علم و بحار علوم و كان سخا * مطيع آل رسول و مطاع شاهنشاه

( 1245 )

سمى پنجم هشت و چهار ، ائمهء دين * كه زنده است علومش ز السن و افواه

( 1245 )

به قرب و طاعت حق ، مسجدى به اصفاهان * بنا نهاد كه خلقى بر آن برند پناه

( 1245 )

ارم به طرح بنايش نمود روى ، نهان * حرم ز بهر طوافش كشيده از دل ، آه

( 1245 )

چو مكّه ، روى زهر جانبى كنى ، قبله است * بر آنچه مىنگرى ، وجه او است ، ليس سواه