تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

آتش 209

كنون هر حكم فرمايى ، ز جان و دل زن و مردت * همه گويند صدّقنا ، همه خوانند آمنّا

بسى گنجت ، عيان از آستين ، در هر طرف باشى * اگرچه رنج‌ها بردى تو بعد از سيّد بطحا

چرا نبود چنين كارت ، رواج اندر به بازارت * ز جان و دل بود يارت ، جناب مير دين‌آرا

بلى سيّد محمّد باقرش هركو معين آمد * عزيز و محترم گردد ، چه در دنيا ، چه در عقبا

محيط بحر علم ، آن كو به پيشش بحر علم آمد * چو ذرّه پيش خورشيد و چو قطره در بر دريا

به پيشش ، فضل ، هرجا فاضلى ، چون زيره و كرمان * به نزدش علم ، هرجا عالمى ، چون بصره و خرما

غلط هرجا برش دانا ، خطا هرجا برش عالم * چو عالم در بر جاهل ، چو نادان در بر دانا

دل و دستش ، اگر نه دشمن دريا و كان آمد * چرا كان را از او شيون ، چرا دريا كند غوغا ؟

شدش الهام از يزدان كه اندر خاك اصفاهان * پى خلّاق انس و جان ، نمايد خانه‌اى بر پا

به اندك اهتمامى ، مسجدى از وى پديد آمد * كه ماند انگشت حيرت بر دهانش مسجد اقصى

مؤذّن چون كند بهر صلات آهنگ « قد قامت » * منادى چون بخواند « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى »

برآرد از حريم خانه آنگه روى در مسجد * ندا آيد ز شش جانب كه « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى »