تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٣

اختيار 179

باسش نماند راهزن و فتنه « 1 » را نشان * گر زلف شاهد است و گر چشم دلبر است

از دشمنان دين همه پرداخت اسم و رسم * آرى مجالِ كاه چه در پيش صرصر است ؟

بر خسروان ملك ، نيازش نماند از آنك * حيدر چه آزمند ابو بكر و عمر است

قول مخالف از ورق روزگار شست * آرى درنگ كفر چه در نزد حيدر است

هنگام شام ، بر افق از شرم ننگرد * كاو را چرا شباهت صهباى احمر است !

او راست فتح باب شريعت به هر ديار * گر جد نامدارش را فتح خيبر است

شد كشتى نجات امم ، غرق بحر فكر * او « 2 » را اگر ز حلم گرانش نه لنگر است

اهل خدا ، به عهد نبى ، آن‌قدر نبود * ز انفاس او هزاران سلمان و بوذر است

زين پيش دين جعفر اگر بود چون سُها * اكنون چو آفتاب عيان ، دين جعفر است

اى آفرينشى كه پس از آفريدگار * حُكمت به كاينات ، قضاى مقدر است

اى ممكن الوجود كه جز واجب الوجود * فهم جلال و قدر تو كس را نه درخور است

مثل تو فهم را مَثَل آب و هاون است * شبه تو وهم را ثمر باد و چنبر است

( 1 ) - راهزن فتنه ( 2 ) - آن