تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢١٣

سروش 152

خورشيد كيوان پاسبان ، سيّد محمّد باقر آن * كز تيغ احسان ، هر زمان ، خون تمنّا ريخته

سيمرغ گردون هر نفس ، آمد پرافشان چون مگس * هرگه ز كلك آن دادرس ، شهد مصفّا ريخته

هر صبح مهر چرخْ پو ، بهر نثار راه او * ز انجم همه گوهر فرو ، زين بحر خضرا ريخته

ايضا له فى القصيدة

عيد است و مشك افشان صبا ، از كوى دلدار آمده * وز نكهتش خاك چمن چون مشك تاتار آمده 174

باغ از رياحين پرگهر ، شاخ از شكوفه پردُرر * سرو سهى بين جلوه‌گر ، چون قامت يار آمده

آن شاخ گلبرگ طرى ، مرغى است بالش اخضرى * وز غنچه‌هاى احمرى ، ياقوتْ منقار آمده

مانىّ « 1 » گردون در زمين ، آراسته ارژنگ چين * وز سبزه باغ و راغ بين ، پرنيل و زنگار آمده

بفشاند ابر از آستين ، گوهر به دامان زمين * گويى كف داراى دين از جيب ، دُربار آمده

ساقى بياور جام مى ، بنواز مطرب چنگ و نى * كاينك دو عيد نيك‌پى ، توأم به يك‌بار آمده

ليلاى خور تا شد نهان ، مجنون صفت مه شد عيان * انجم به‌سان وحشيان ، گردش پديدار آمده

تا يوسف زرّين تُتُق ، افتاده در چاه افق * خم كرده مه در چه عُنق ، سيّاره آثار آمده

يا بيژن اندر چاه شد ، خم چون منيژه ماه شد * زان پور زال آگاه شد ، بر چه چو عيار آمده

( 1 ) - ماناى