تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٢١٠

سروش 152

خداوندا ! مرا غم نى ، اگر خاكم اگر خاره * كنى هم خاره را لؤلؤ ، كنى هم خاك را گوهر

ايضا له فى القصيدة

تا فلك سلطان انجم ، مهر تابان يافته * در جهان شرع كى همچون تو سلطان يافته 172

هركجا راى تو ، خود را اى مه عزّ و علا * آفتاب خاورى با ذرّه يكسان يافته

گوشهء بام جلالت را نپيموده است چرخ * خويشتن را تا به گرد خاك گردان يافته

عقل با بحر شكوهت چرخ گردون « 1 » را ز قدر * چون خرآسى در ميان بحر عمّان يافته

بهر چوگان‌بازى شخص جلالت ، روزگار * از هلال و از كواكب ، گوى و چوگان يافته

عكسى از راى ضيابخش همايون تو بود * آنچه اندر طور سينا ، پور عمران يافته

اى كليم وقت ! بهر دفع فرعون ستم * كلك سحار از كَفَت آثار ثعبان يافته

عكسى از راى تو در آيينهء گردون فتاد * روزگار آن عكس را خورشيد تابان يافته

عقل حيرانِ ضمير نكته‌دانت شد ، بلى * خويشتن را طفل در آيينه حيران يافته

سرورا ! از حسرت بحر سخايت عقدها * از دُر شهوار بر دل ، بحر عمّان يافته

دايه لطفت كه چشم عالى امكان بدوست * آسمان را همچو طفلى ، خود به دامان يافته

( 1 ) - گردان