تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ١٤٤

سيما 100

سيما 100

سيما 100

كه اسم ساميش ، ميرزا عبد الكريم است و برخى از محامد صفاتش در طى اشعار مسجديه ، مرقوم قلم مآثر رقم گرديده و همواره در مدايح جناب مستطاب خداوندى - روح من يروح فداه - مدحت‌سرا و مناقب آراست . اين دو قصيدهء فريده ، از جملهء مدايح اوست كه منتخب آن ثبت شد .

قصيده

دل ز شهر تن هواى كشور جان كرد باز * جان ز گيلان خواهش سير صفاهان كرد باز

سوى غربت ، خاطر مشتاق رو كرد از وطن * وز غريبى بار ديگر ، رو به اوطان كرد باز

ز آرزوى ديدن يار و ديار ، از مرز رشت * تا سميرم ، توسن انديشه جولان كرد باز

مر مرا آمد ميسّر ، آستان بوس درى * كاندر آن صد باب رحمت ، لطف يزدان كرد باز

درگه مجد الافاضل ، مجمع علم و عمل * كو به آيين پيمبر ، نسخ اديان كرد باز

بوالكرم سيّد محمّد باقر ، آن درياى فضل * كز براى غرقِ جُند جهل ، طوفان كرد باز

بسته بود ابواب ايمان ، بر رخ خلق جهان * او به دست فضل ، فتح الباب ايمان كرد باز

در تظلّم ، هركه گريان رفت بر درگاه او * رحمتش وى را به زودى ، شاد و خندان كرد باز

خضر راى او به كلك ، از قعر ظلمات دوات * صد هزاران چشمه ، جارى ز آب حيوان كرد باز

ور نه بيم است از تناسخ ، گفتمى ديّان دين * خامس اثنى عشر بر خلق ، سلطان كرد باز

تا مگر در سينهء خود جا دهد مهر رخش * صبح ، هر شب ، زين سبب ، گوى گريبان كرد باز

بوستان شرع را چندى خزان ، فرسوده « 1 » بود * نوبهار همّتش ، سرسبز و ريّان كرد باز

گشت اگر غايب ز مردم حضرت صاحب‌زمان * نايب او آمد و حق را نمايان كرد باز

( 1 ) - فرموده