تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ١٤٢

موسى بيك 97

چو لطف روح در پيكر ، چو رنگ نور در ديده * چو طرز مهر در گردون ، چو طبع ابر در نيسان

محمّد خُلق ، يحيى صدق ، موسى دست و عيسى دم * سليمان ملك ، خضر الهام ، آصف راى و جم فرمان

به اسكندر نه آن فرّ است « 1 » و بر دارا نه آن دولت * كه گويم بر درش اين چاكر آيد « 2 » آن دگر دربان

اگر ذاتش نمىشد خود دليل راه حق هرگز * نبردى ره كسى سوى نجات از وادى خذلان

به اين عزّ و شهامت كيست در عالم به‌جز آن كس * كه باشد نايب صاحب زمان از جانب يزدان

سر نيك‌اختران ، سيّد محمّد باقر عادل * كه از عدلش شود حيران هزاران همچو نوشروان

نظام ملك را رونق ، چراغ شرع را پرتو * فروغ علم را مظهر ، جهان فضل را سامان

بر جودت ز جود حاتم طايى ، سخن گفتن * بدان ماند كز اعجاز آورد كس روى بر « 3 » هذيان

برابر ذرّه كى گردد به خورشيد جهان‌آرا * كجا ، كى قطره را بتوان ، مقابل داشت با عمّان ؟

كرامت گر بود كوهى ، تويى آن كوه را پايه * سعادت گر شود بحرى ، تويى آن بحر را پايان

عدالت گر بود گردون ، در آن گردون تو خورشيدى * شهامت گر شود كشور ، در آن كشور تويى سلطان

خرد را دانشت دايه ، كرم را همّتت ، مايه * فلك را رفعتت شاهد ، ملك را طينتت برهان

( 1 ) - فرصت ( 2 ) - آمد ( 3 ) - در