تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ١٢٢

حيرت 76

ملمّع است چمن از نسيم نوروزى * مرصّع است درخت از سحاب گوهربار

ز فيض ناميه نبود عجب كه لاله و گل * ز شاخ رنگ دمد رنگ‌رنگ در كهسار

دم صبا ، دم طاوس بر دم اندازد * اگر نهد به مثل زاغ ، بيضه در گلزار

ز مشك سايى باد سحرگهى ، دم شير * معطّر آمده چون ناف آهوان تتار

به اوج چرخ رسيده است از حضيض چمن * نواى قمرى و صوت هزار و نغمهء سار

ز آب صافى بىرنگ ، كلك مانى طبع * به رنگ‌هاى مخالف ، بسى نگاشت نگار

به لاله ، ژاله چو سيماب صاف بر شنگرف * به سبزه ، لاله چو شنگرف سوده بر زنگار « 1 »

گرفته صوت هزار ، اوج در بسيط زمين * چو صيت فضل خداوند آسمان دربار

سمىّ حجّت پنجم ، شه ملك چاكر * سليل قبلهء هفتم ، مه فلك‌ْمقدار

جهان جود و سخا ، مقتداى مُلك و ملك * محيط فضل و هنر ، افتخار ليل و نهار « 2 »

خليل خلّت و ادريس درس و احمد خلق * مسيح خلقت و جم شوكت و كليم شعار

ستاره حشمت و خور رايت و قمر طلعت * سپهر قدر و قضا قدرت و قدر آثار

رخش به نور و ضيا ، همچو مهرِ عالمتاب * كفش به جود و سخا ، همچو ابر گوهربار

كهينه بندهء بارش ، به مهتران ، مهتر * كمينه چاكر كاخش ، به سروران ، سالار « 3 »

ز مطبخ كرمش ، مهر خاورى ، اخگر * ز بحر موهبتش ، گنبد سپهر ، بخار

كند ز گردش اگر منع ، طبع گردون را * ز يكديگر گسلد پود و تار ليل و نهار

زهى جهان ز تو خرّم چو مام از فرزند * خهى زمان ز تو سرسبز ، چون زمين ز بهار

فضاى عرصهء كاخ تو را فلك خادم * حريم كعبه كوى تو را ملك زوّار « 4 »

به بام قصر جلال تو ، آسمان ، سلّم * بر آستانهء قدر تو ، اختران ، مسمار

خلاف راى تو فتوى اگر دهد برجيس * به گردنش فكند دست آسمان ، دستار « 5 »

به پيش راى تو فاش ، آنچه بر ملك پنهان * براى عزم تو سهل ، آنچه بر فلك دشوار

به بام قدر تو مرغى كه آشيان دارد * برد سپهر برين را چو دانه در منقار

نسيم حفظ تو بر باغ دهر اگر بوزد * خزان نيارد هرگز گذار در گلزار

( 1 ) - ( ندارد ) ( 2 ) - ( تا سه بيت بعد را ندارد ) ( 3 ) - ( تا سه بيت بعد را ندارد ) ( 4 ) - ( ندارد ) ( 5 ) - ( تا نه بيت بعد را ندارد )