تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ١١٨

ملا عبد الكريم 75

از اهالى قريهء جز ، من قراى بلوك برخوار اصفهان ارم بنيان است . والدش « 1 » چون ديگر رعاياى آنجا به شغل دهقنت ، روزگار مىگذرانيد . مشار اليه به مقتضاى علوّ همّت ، به شغل والد ، خود را متقاعد نساخت و به كسب كمالات رسميّه پرداخت . اينك در اكثر علوم ، ماهر است و در اغلب خطوط ، قادر .

ازآنجاكه صاحب طبع موزون است و ارادتش به سركار شرايع‌مدار مقتدى الانام ، از حد افزون ، جنابش را همواره به قصايد فصيحه و قطعات مليحه مىستايد و مراتب بندگىاش ، مشهود مىنمايد :

اى به ظهور تو شد ، جمله جهان پر ز نور * وى به قدوم تو يافت ، شرع پيمبر ، ظهور

اى كه وجود تو داد ، شرع نبى را رواج * اى كه ز جودت فتاد در دل عالم سرور

اى يد بيضاى علم ، وى ثمر نخل حلم « 2 » * از تو بديد آنچه ديد موسى عمران به طور

فخر مرا اين بس است مدحت تو در جهان * ورد زبان كرده‌ام هم به غياب و حضور

ژرف محيطى ز علم ، موج‌زنان هر طرف * لؤلؤ و مرجان بسى آورى اندر ظهور

عالم علم يقين ، كاشف اسرار دين * حامى شرع مبين ، ماحى فسق و فجور

اى كه ز انعام تو ، خلق همه منعم‌اند * سفرهء عام تو پهن بر همه نزديك و دور

حاجت اظهار نيست ، عرضِ تمنّاى خويش * انك انت الخبير ، تعلم ما فى الصّدور

باد جمالت همى ، روشنى مهر و ماه * تا كه بود مهر و ماه چشم بدت باد دور

( 1 ) - والد ماجدش ( 2 ) - جود