تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ١١٠

مايل 68

ساخته ، معروض داشت .

الحق طبعش بلند و نظمش ، دلپسند است ، در نهايت رزانت قصيده‌اى در سلك نظم كشيده كه در فصاحت ، بىعديل و چون اشعار ديگر شعرا ، كمتر محتاج جرح و تعديل است . منتخب مثنوى و قصايدش در اين سفينه ثبت افتاد .

قصيده

اى نسل پيمبر فلك‌ْجاه * اى نورفزاى طلعت ماه

اى قلزم ژرف علم را فُلك * بگزيدهء حىِ مالك الملك

اى مظهر قدرت خدايى * اى ظل ظليل كبريايى

در تذكرهء قواعد دين * احكام تو منتهى قوانين

اى گوهر بحر آفرينش * اى جوهر عقل شخص بينش

اى اطلس چرخ ، عطف دامنت * عالم همه خوشه‌چين خرمنت

هم مهر منيرِ چرخِ دينى * هم لنگر كشتى زمينى

قائم به تو گشته دين احمد * بر پا ز تو ، ملّت محمّد

اى چهرهء ملّت از تو در تاب * اى باغ شريعت از تو سيراب

آنان كه مكين آسمانند * قدوسى آسمان مكانند

در ذات تو مانده‌اند ، دروا * از حسرت ساكنان غبرا

از خلقت تو به جمله اوقات * دارد به سما ، سمك مباهات

از خلقت تو ، به گاه ايجاد * منت به جهان ، خداى ، بنهاد

حقا كه سفينهء نجاتى * اجدادصفت ، خجسته ذاتى

هم بحرى و هم سفينهء علم * هم فرزندِ مدينهء علم

آنى تو كه سيّد كبارى * از جدّ كبار ، يادگارى

بر خلق ، بهشت را دليلى * فرزند مطاع جبرئيلى

اى بر جسد جهانيان ، روح * اى باب كرامت از تو مفتوح

اى بر تن خستگان ، مسيحا * اى لفظ خوشت ، حيات بخشا