تذكرهء مآثر الباقريه ( فارسي ) — الصفحة ٩٩

صفا 45

دل تو ، مهبط انوار آسمانى باد * هميشه آگه از اسرار آن جهانى باد

تويى كه شد به وجود تو ، زنده ، كان كرم * فداى جان تو جان من ، اى جهان كرم !

كرامت تو به پا داشت ، رسم جود چنانك * كنند از تو مباهات ، خاندان كرم

ندانمت كه جهان كرم خطاب كنم * و يا بخوانمت اى سرور ! آسمان كرم

چنان‌كه مهر ، بر اوج سپهر رخشان است * عيان به عارض زيباى تو نشان كرم

تويى كه خلق كريم تو هر شب و هر روز * صلا دهد به عدوّ و ولى « 1 » ، به خوان كرم

به روزگار تو شاداب كشتزار سخا * به عهد جود تو سرسبز بوستان كرم

سپهر حلمى و كوه وقار و بحر علوم * جهان بخشش و عمّان جود و كان كرم

همه مديح‌سرايانِ روزگار كنند * به نام نامى تو ختم ، داستان كرم

چه جا گزيده كرم اندر آستانهء تو * سر من و پس از اين خاك آستان كرم

كه بدره بدره ز انعامِ عام زر بخشى * به مخلص چو منى ، دامن گهر بخشى

( 1 ) - به عدوّ ولى