منظر الاولياء ( در مزارات تبريز و حومه ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٦

بهار دوم در اسماء مشايخ سلسلهء نعمة اللهى و ترجيح آن بر ساير سلاسل

سيم : آنكه در اين سلسله ترك كسب و كار كردن و روى در بطالت آوردن نمىباشد از جهت آنكه فرموده‌اند كه هركسى هر كسب و هنرى كه دارد مىتواند [ 261 ] بندگى كند و آفريدگار خود را عبادت نمايد ، و هركه ترك كسب معيشت نموده طريق عبادت پيش گيرد هرآينه شيرازهء عالم نظام نپذيرد . بارى تعالى ايشان را براى معرفت و عبادت آفريده و به سه چيز محتاج و مفتقر گردانيده است :

اول : اكل و شرب كه قوام بدن با او است .

دوم : لباس و جامه كه ستر عورت و دفع اذيت برودت و حرارت از او است .

سيم : مسكن كه آرام و آسايش و دفع الم باد و باران و غيره به دو است .

اين سه چيز حاصل نمىشود مگر از سه چيز :

اول : به كسب كه او مراتب دارد .

دوم : سرقت كه او هم مراتب دارد .

سيم : طمع و خواهش از مردم كردن كه آن هم مراتب دارد .

به اتفاق عقلا اين دو قسم آخر مذموم و نزد بارى تعالى شوم است . باقى ماند كسب و آن محمود و ستوده است . پس ايشان را لازم است كه به جهت معيشت خود كسبى اختيار كنند و در ضمن آن معرفة الله را حاصل نمايند و باب بندگى بر روى خود گشايند و آيهء رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ « 1 » دلالت بر مدعا دارد و اگر جذبه‌اى از جذبات حق كسى را بربايد و از مشاغل دنيوى بيرون آورد آن حكمى است علىحده كه در مقام خود حكمش معلوم است و اين طريقه نيز به خلاف بعض طرق درويشان است ، چه كه اكثر ايشان ترك كسب و كار را لازم مىدارند و از مشاغل دنيوى احتراز واجب [ 262 ] شمارند ، و مدار طريقت سلسلهء عليهء نعمة اللهى به ذكر دوام و فكر مستدام بودن و در راه صدق و صفا و متابعت شريعت خاتم انبيا و اطاعت ائمهء هدى بودن و طريق مخالفت نفس و هوا و مجانبت از بدعت پيمودن و با اخوان صفا و اخلاء باوفا صحبت

( 1 ) . نور / 37 .