تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٤٠

نثر حزين در تذكرة المعاصرين

دعاهايش بيشتر به عربى است : « اعلى اللّه مقامه ؛ رحمة اللّه عليه ؛ عليه الرحمة و المغفرة ؛ قدس اللّه روحه ؛ طاب ثراه و طاب مثواه ؛ اللّهم احشره مع الائمة الطّاهرين و اسكنه اللّه فى جواره مع الصدّيقين ؛ اللّهم احشره مع الاولياء و الابرار و الاطهار ، تغمده اللّه برحمته . »

ولى شاعران را با عبارات ساده‌ترى وصف كرده از عبارات اديبانه كه خاص شعر است بهره مىجويد . حتّى در اين بخش از عباراتى استفاده مىكند كه يادآور دوره‌هاى اوّليه نثر فارسى بعد از حملهء اعراب است .

ويژگيهاى اين بخش از كتاب عبارتند از :

1 . استفاده از « ى » استمرارى :

هرگز قدم از پرستش و نوازش اين خاكسار نكشيدى . 177

در ذيل آن والاگهران عاليمقدار در شمار آمدى . 208

. . . ملوك دانشور فرا رسيدى . 337

2 . استفاده از پيشوند :

فقير چندى در اصفهان و بارى در قزوين فيض صحبتش « دريافته » .

تا آنكه لواى سفر به عالم بقا « برافراشت » .

با اين اقل الانام ، الفتى تمام و معاشرتى « بر دوام داشت » .

ملوك دانشور « فرا رسيدى » .

مجموعهء منظومه‌اش را پنج هزار بيت به نظر « درآمد » .

3 . او معمولا براى اتمام جمله از وجه وصفى استفاده مىكند و در موارد اندكى ماضى بعيد و نقلى را هم به كار مىبرد :

در اواخر به آن نزديك رسيده بود .

فقير به شعرفهمى و سخن‌شناسى او كسى نديده‌ام .

ابيات خوب از ايشان استماع شده بود .

سليقه در شعر او را كرامت نموده بود .