تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٦

* ص 221 سعيد قصاب

درون آشيان از بيضه تا من سر برآوردم * ز تير غمزهء بيداد خوبان پر برآوردم

لبش را با تبسّم آشنا كردم ز مهر آخر * به قلاب محبّت ماهى از كوثر برآوردم

نهال باغ حرمانم گلم داغ است و بارم غم * نديدم فصل شادى از زمين تا سر برآوردم

ندارم شكوه قصاب از كسى در سوختن هرگز * چنار آسا ز چشم خويشتن آذر برآوردم

* * *

سوختم مهر يار را نازم * گرمى آن نگار را نازم

تا قيامت كشيد وعدهء وصل * طاقت انتظار را نازم

غم آفاق را به من دادند * رتبهء اعتبار را نازم

سنگ زيرين آسيا شده‌ام * گردش روزگار را نازم

كشتيم شد ز ديده طوفانى * ديده اشكبار را نازم

* * *

بس كه بر جانم ز مژگانت خدنگ افتاده است * وسعتى خواهم كه بر دل كار تنگ افتاده است

تا تو با اين آب و رنگ آهنگ گلشن كرده‌اى * گل ز شرم عارضت از آب و رنگ افتاده است

يك دل مجروح با چندين غم او چون كند * ميهمان بسيار و ما را خانه تنگ افتاده است

تا قيامت زنده در گور است مانند نگين * هركه در دنيا به قيد نام و ننگ افتاده است

* * *