تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٨١

* ص 219 ميرزا محمّد جعفر راهب « 1 » ( مرگ : 1116 ه . ق )

دانم ز تغافلِ لب كم سخنش * اين آتش خاموش كبابم دارد

* * *

اى رشك چمن كف حنا بستهء تو * آشوب زمانه نرگس خستهء تو

باشد قد من خيمده چون قد كمان * پيوسته ز ابروان پيوستهء تو

* * *

جان بىتو ز لذّت خور و خواب گذشت * از ساغر لعل و بادهء ناب گذشت

از تيغ تو دل نمىكند قطع اميد * لب تشنه نمىتواند از آب گذشت

* * *

راهب به من آن ستيزه‌خو يار نشد * وز نالهء من دلش خبردار نشد

آمد به سر رحم پس از مردن من * تا ديده نخفت بخت بيدار نشد

* * * ابيات زير از تذكره‌هاى مختلف است :

چه‌سان سنجد كسى با خال و خط ابروى جانان را * نباشد آيتى برتر ز بسم اللّه قرآن را

* * *

در ميكده دور از لب لعل تو كبابم * اين طرفه كه مىسوزم و در عالم آبم

* * *

چنان مكن كه ز خاكم غبار برخيزد * مباد پرده‌ام از روى كار برخيزد

* * *

آسوده‌خاطران چمن را چه آگهى * از ناله‌اى كه مرغ گرفتار مىكند

* * *

خوشا به عشرت مرغى كه آشيان دارد * به گلشنى كه نه گلچين نه باغبان دارد