تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٠

* ص 219 ميرزا محمّد جعفر راهب « 1 » ( مرگ : 1116 ه . ق )

درين دير كهن چون شمع نتوان زيستن ديرى * دلا تا فكر اسباب جوانى مىكنى پيرى

سراغى از دل ديوانهء گم‌گشته مىگيرم * ز هر جانب كه در گوش آيدم آواز نخجيرى

كشيدم رنجها تا آنكه ويران ساختم خود را * از آن ترسم كه ما را بوده سازندم به تعميرى ؟

اگر راهب تمناى طواف كوى او دارى * بزن گامى بره تا كى . . . يار مىگيرى

* * *

بجوشد خون مى در خم چو من از جوش بنشينم * ننالد در چمن بلبل چو من خاموش بنشينم

هم‌آغوش است با گل بلبل و با شمع پروانه * ستم باشد كه من راهب تهى آغوش بنشينم

* * *

خستهء لعل تو خونين جگرى نيست كه نيست * محو رخسار تو صاحب‌نظرى نيست كه نيست

از تمناى تو خالى نبود هيچ دلى * داغ سوداى تو در هيچ سرى نيست كه نيست

گنه از كوتهى همت غوّاص بود * ورنه در بحر حقيقت گهرى نيست كه نيست

* * *

دل بىتو طمع ز هستى خويش بريد * شد ديده در انتظار وصل تو سفيد

چون نقش قدم نشسته‌ام بر سر راه * چون حلقه به در دوخته‌ام چشم اميد

* * *

راهب نگهش مست و خرابم دارد * زلف سيهش به پيچ و تابم دارد