تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٤
* ص 203 ملامحمّدنصير فايض ابهرى اصفهانى ( تولد : 1044 ه ؛ مرگ : 1134 ه )
منابع : الذريعه . آقابزرگ تهرانى . ج 9 / 1 ص 89 ؛ روز روشن . محمّدمظفّر حسين صبا . صص 72 ، 65 ؛ رياض الشعرا . عليقلى خان واله داغستانى . ذيل نام نوراكسير كهين ؛ صحف ابراهيم .
على ابراهيم خان خليل . ص 12 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرّسول خيّامپور . ص 52 ؛ مكتب وقوع .
احمد گلچين معانى . صص 83 - 86 .
( 63 )
* ص 202 عبد المولى اصفهانى
* ص 202 عبد المولى اصفهانى
رباعى زير از وى در نگارستان سخن آمده است :
آسان بَرِ آن نگار نتوان رفتن * بىديدهء اشكبار نتوان رفتن
گرديست ميان ما و جانان هستى * تا ننشيند غبار نتوان رفتن
منابع : فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 381 ؛ نگارستان سخن . نور الحسن بن محمّد صديق حسن خان . ص 60 .
( 64 )
* ص 203 ملامحمّدنصير فايض ابهرى اصفهانى ( تولد : 1044 ه ؛ مرگ : 1134 ه )
* ص 203 ملامحمّدنصير فايض ابهرى اصفهانى ( تولد : 1044 ه ؛ مرگ : 1134 ه )
مولا محمّدنصير فرزند استاد قاسم ابهرى در يكى از بلوكات اصفهان به نام « ابهر » « 1 » زاده شد . وى شاگرد ميرزا صائب بود و نخست در مدرسه جزوه‌كشى مىكرد . « 2 »
در سفينه خوشگو نقل شده كه در زمان جهانگير به هند رفت و در خدمت قاسم‌خان مصاحبت تمام پيدا كرد و با معاصران خود پنجه در پنجه مىزد . قصايد بسيار در مدح شاه سلطان حسين صفوى گفته است . در يكى از اين قصايد از شيوه انورى پيروى كرده وصله‌اى نيكو و قابل از آن شاه دريافت كرده است ، دو بيت از آن قصيده كه در وصف اسب شاه سلطان حسين است در اينجا نقل مىشود :
اشهبت را به دامن صحرا * لاله خواهد كه داغ ران باشد
( 1 ) . رياض العارفين ، آفتاب راى لكهنوى ، ص 71 . ( 2 ) . شمع انجمن ، محمّد صديق حسن خان صص 359 - 360 ؛ خزانهء عامره ، غلامعلى آزاد بلگرامى ، ص 368 .