تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٦

* ص 187 صامت اصفهانى ( مرگ 1100 ه . ق )

مىآيد . طبعش لطيف است .

داغستانى در رياض الشعرا وى را به داشتن بيان شيرين و زبان نمكين مىستايد .

در مجمع النفائس آمده است كه : « خيلى رنگين بيان است ، در غزل تلاشهايى بالادست دارد ، قدرى زبان او به ميرزا جلال اسير مىماند . »

وى معاصر شاه سليمان مغفور صفوى ( 1077 - 1105 ه . ق ) بوده است . مجموعهء اشعارش قريب سه هزار بيت است . چند قصيده و مثنوى در بحر شاهنامه به طريق ساقىنامه گفته است .

مشخصات ديوان وى به شرح زير است « 1 »

پاكستان ، لاهور ، پروفسور شيرانى 1840 / 2 / 4860 : ملّا مؤمن 31 ؛ جلوس محمّد شاه 1161 ( 1748 م ) با رباعى به خامهء دل محمّد شاد مورخ 1165 [ ف . دكتر محمّد بشير حسين ، ج 1 ، ص 199 ]

چند نمونه از اشعار صامت صفاهانى :

زين بيش مسوزان به ستم ريشه ما را * اين نخل مبادا ثمرى داشته باشد

پامال مكن اشك جگرزادهء ما را * اين قطره مبادا گهرى داشته باشد

* * *

لب خود را ندهى فرصت شيرين سخنى * گر بدانى كه چه مقدار مكيدن دارد

از لبش بوسه طلب كردم و دشنامم داد * ماجراى من و معشوق شنيدن دارد

* * *

به خون‌آلوده مژگان شانه كردم زلف خوبان را * جز اين گلشن كجا سنبل به رنگ ارغوان بينى

خدا آن غمزهء صاحب مروّت را نگهدارد * به كويش بحرها از خون ناحق كشتگان بينى

* * *

گل رنگى از آن عارض گلفام ندارد * سنبل ز سر زلف تو آرام ندارد

( 1 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى ، احمد منزوى ، ج 3 ، ص 2402 .