تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٣

* ص 181 لطفعلى بيگ شامى ( مرگ : 1120 ه . ق )

رخش از نور ايمان آفريدند * خطش از رشتهء جان آفريدند

ز اهل دل سلامت روى برتافت * چو آن برگشته مژگان آفريدند

به عالم نام رعنايى علم شد * چو آن سرو خرامان آفريدند

* * *

شب نشاط سرآمد دلا چه بىهوشيست * دميد صبح ندامت چه خواب خرگوشيست

به دست تجربه‌ام آمد از صدف اين دُر * كه جاى گوهر معنى دهان خاموشيست

مىزنند آن قلب مژگان كز چنين صفها به هم * مىزنى تا چشم برهم مىخورد دنيا به‌هم

سرگرانيها كه من مىبينم آخر تيغ كين * مىگذارند آن دو ابرو بر سر دلها به‌هم

در نظر بىوزن چون نظم ز هم پاشيده‌ام * بسكه از شوق تو سبقت مىكنند اعضا به‌هم

* * *

گه بى خود و گه خراب و گه مست دلم * گه بيهده گرد و گاه پا بست دلم

آن روز كه هركسى ز كس داد زند * فرياد زنم كه داد از دست دلم

* * *

امروز هر آغوش كه از شوق تو باز است * فرداست كه محراب دل اهل نياز است

* * *

در چشم پاك بين كه بود نور امتياز * دريا كجا به ديدهء پرنم برابر است

* * *

كامى است مرا گر فلك دست دهد * در دستش از اين هردو يكى هست دهد

يا حجّت من كند چو دستم كوتاه * يا آنكه به قدر همتم دست دهد

منابع آتشكدهء آذر . آذر بيگدلى . به تصحيح جعفر شهيدى . ص 15 ؛ رياض الشعرا . عليقلى خان واله داغستانى . ذيل لطفعلى بيگ شامى ؛ ريحانة الادب . محمد على مدرس . ج 2 ص 417 ؛ شمع انجمن . محمد صديق حسن خان . ص 206 ؛ صبح گلشن . على حسن . ص 196 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 258 ؛ قاموس الاعلام . شمس الدّين سامى . ص 2512 ؛ نصرآبادى . ميرزا محمد طاهر نصرآبادى . صص 44 - 45 .