تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٢

* ص 174 مخلصاى كاشى « 1 » ( مرگ : 1150 ه . ق « 2 » )

كرد بى جا دلم از طرهء جانانه جدا * دست مشاطه الهى شود از شانه جدا

برق در جان هوادارى فانوس فتد * تا به كى شمع جدا سوزد و پروانه جدا

كارم از عشق رسيده است به جايى مخلص * كه به من خويش جدا گريد و بيگانه جدا

* * *

مَهَم طفلست و من پير اى خدايا مهلت عمرى * كه دريابم مگر كيفيت عهد شبابش را

* * *

دل نمىدانم كدامين عنبرين مو برده است * اين‌قدر دانم كه زخم سينه‌ام نو برده است

* * *

نرگس مخمور او با سرمه الفت كم كند * آهوى وحشى سياهى را چو بيند رم كند

* * *

از نارسيدگى است كه صوفى كند خروش * سيلاب چون به بحر رسد مىشود خموش

* * *

بس كه دايم در تلاش معنى بيگانه‌ام * آشناييهاى من با دوستان بىوفاست

* * *

مخلص به هركه مىنگرم در قمار عشق * بازنده است ليك ندانم برنده كيست

* * *

بيگانه‌وار مىگذرى از سواد چشم * اى نور ديده حب وطن در دل تو نيست

مىآيى همچو دولت و چون عمر مىروى * آگه كسى ز آمدن و رفتن تو نيست

* * *

باغبان بى جا نمىريزد به پاى تاك آب * دخترى دارد كه عقل و هوش از سر مىبرد