تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٦

* ص 162 شوكت بخارائى ( مرگ 1107 ه . ق )

خون جگر شراب اياغ نگاه ماست * چشم سپيد پنبه داغ نگاه ماست

ما چون سپند گرم‌رو دشت شعله‌ايم * خاكسترى كه ماند بجا گرد راه ماست

* * *

از رنگ باده بسكه صفا موج مىزند * خورشيد در پيالهء ما موج مىزند

نظّاره چون عرق به رخت آب مىشود * از چهرهء تو بسكه حيا موج مىزند

* * *

چند چون مجنون سرم خاك ره سودا بود * گردباد من غبار دامن صحرا بود

كرده‌ايم از اهل عالم گوشه‌اى را اختيار * چشم ما را سرمه از خاكستر عنقا بود

* * *

به صحراى غمش تنها نه من سرگشتگى دارم * كه همچون گردباد اينجا سر افلاك مىگردد

* * *

تن من بسكه پيكانها ز زخم تيرها دارد * شكست استخوانم نالهء زنجيرها دارد

* * *

زند موج خموشى آب و خاكم از سيه‌بختى * چو سيل بىصدا از كوهسارِ سرمه مىآيم

* * *

بسكه سر تا پاى من شد محوِ سر تا پاى تو * همچو فانوسم ز پيراهن نگاه آيد برون

* * *

سوى من گاهى كه مىآرد نسيم آواز او * افكنم از پرده‌هاى گوش پا انداز او

* * *

زلال گوهر از فوارهء ياقوت مىجوشد * كند از آستين بيرون چو آن گلگون قبا دستى

* * *