تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٤

* ص 162 شوكت بخارائى ( مرگ 1107 ه . ق )

نباشد آسمان را آفتى از لامكان سيران * خطر از رنگ مى بيرون زدنها نيست مينا را

* * *

يك مشت استخوان شدم از بس گرفته است * چون كعبتين داغ تو از شش جهت مرا

* * *

وقت آن شد كه سبك روحيم از دست برد * چون حناى سر ناخن شده‌ام پا به ركاب

* * *

ديد و واديد بود مايهء سرگردانى * گردش عيد مرا سنگ فلاخن كرد است

* * *

صبح پيرى بردميد از كف بنه پيمانه را * مرهم كافور شد موى تو زخم شانه را

* * *

شراب قطع حيات است بىتو مستان را * مى دو ساله كند كار ذو الفقار اينجا

* * *

موج چون مى مىزند از بسكه رنگ از تن تو را * چون حباب باده گلگون است پيراهن تو را

مىرسى گلگون بياض ديده از سرّ چمن * بسكه رنگين شد نگاه از ديدن گلشن تو را

* * *

نشئه بادهء ايجاد بود هستى ما * عنبر موج شراب است سيه‌مستى ما

سبزه‌زاريست ز ما دامن صحراى جنون * دانهء آبله سبز است ز تردستى ما

* * *

مىشود سبز از زمينِ شعلهء من تخم آه * نيست جز بال سمندر سبزه گشتِ شعله را

از پر پروانه شوكت گر نهى عينك به چشم * در شب تاريك خوانى سرنوشت شعله را