تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٣

* ص 162 شوكت بخارائى ( مرگ 1107 ه . ق )

بود كوچك دلى سرمايهء عزّت بزرگان را * اگر دريا كند گردآورى خود را گهر باشد

* * *

قيمت گوهرم افزون ز نگه مىگردد * گردش چشم خريدار كند غلطانم

* * *

سخن را قطع كن تا قطع راه دل توانى كرد * كه من از قرص مُهر خامشى زاد سفر دارم

طمع در مذهب آزاد مردان كفر مىباشد * چرا گيرم ز ناصح پند آخر همتى دارم

به مردن هم نيفتد از بلندى رتبهء نامم * به رنگ مردهء فيروزه تابوت از نگين دارم

* * *

در از بيگانگى شوخى به روى آشنا بندد * كه از وحشت به شام ديدهء آهو حنا بندد

* * *

در شام غم خويش مرا صبح اميد است * گر نقش نگين تيره بود نام سفيد است

* * *

از براى سرخ‌رويى سعى بيش از پيش كن * چون گل رعنا خزان را زيردست خويش كن

* * *

نفس از بدن رهى سوى آن آستانه يافت * بو كرد خاك را سگ و راهى به خانه يافت

* * *

خون من صدبار مىريزى و مىبندى حنا * نيست دلگيرى دمى از كشتن و بستن تو را