تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٣

* ص 121 محمّدمسيح كاشانى

گيرد به قرض هرچه ز هركس نمىدهد * دشنام اگر دهند به او پس نمىدهد

* * *

پر مكن خون در دلم تا دوستى ماند بجاى * شيشه چون از باده پر شد از هوا خالى شود

* * *

سنگ از دل شكسته خورد شيشهء حيات * تا برخورى ز عمر مخور بر دل كسى

* * *

هركس كه دم ز هوش بر يار مىزند * سر را هزار بار به ديوار مىزند

* * *

دل بهر چه در بزم تو ما داشته باشيم * در كعبه چرا قبله‌نما داشته باشيم

* * *

نبود عجب ز نازكى پاى آن نگار * رنگ حنا اگر كف پايى بر آن زند

* * *

باده كى بىابر مستان را دماغ تر دهد * نخل عيش مىكشان از آب باران بر دهد

* * *

كجا فكر شكست بىدل و دين دگر دارد * كه در دل هرچه دارد با من آن بيدادگر دارد

ز بس كاهيده‌ام دور از تو هيچ از من نمىماند * ز چشم ناتوانم عكس اگر آيينه بردارد

* * *

بسكه خوش زلف و كاكل افتاده است * تاب در جان سنبل افتاده است