تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٨

* ص 118 : ظهير الانام تفرشى

در آينهء خويش نظر مىكردم * جز من همه‌چيز اندرو پيدا بود

* * *

عرفان به گفتگو نگشايد نقاب را * مينا ز سنگ سرمه كند اين شراب را

ناراست را ز مالش دوران گريز نيست * از رشته پيچ‌وتاب برد پيچ‌وتاب را

گو مىرود از خمار و نبيند كسى به چشم * ابرو بلند كردن موج سراب را

ميخانه را ز مدرسه نتوان شناختن * از بس كه رهن باده نمودم كتاب را

* * *

نى نيست درين بيشه كه لبريز شكر نيست * سنگى نه درين دست كه سنگين ز گهر نيست

اين طرفه حديثى است كه از ظاهر و پنهان * در هيچ نشد داخل و از هيچ به در نيست

* * *

از دانش مبدأ و معاد اشيا * بشنو سخنى كه نشنوى جز از ما

عالم ز ابد تا به ابد يك سخنست * گويندهء آن خدا نيوشنده خدا

* * *

تلاش رشته را با گوهر ناسفته مىماند * به فكر سستِ عقل از راز عشقش سر به در بردن

* * *

زبان صوفى دلمرده را حكايت عشقت * چو نقش آينه مصحف بود به لوح مزارى