تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٠

* ص 97 : سيّد عليخان مدنى ( تولد : 1052 ه . ق ، مرگ : 1117 يا 1118 ه . ق يا 1120 ه . ق . « 1 »

ترجمه شعر يقول راجى :

چنين گويد اميدوار به رحمت خداوند على فرزند احمد .

سپاس خدايى را كه مرا به نطق و بيان رهنمون گشت .

و گرامىترين درودها از خداوند عطابخش .

بر پيامبر راهنما و خاندان بزرگوارش .

اما بعد ، زيباييهاى سخن را گونه‌هايى است .

گفتار را شيوه‌هاى است در جد و هزل .

روايت شعر اديب برهنه را زينت بخشد .

و فرد پست را برافرازد و كريم را گرامى دارد .

غم را بزدايد و ياران را شادمان كند .

بزدلان را به اقدام و انجام عمل برانگيزد و مهاجمان و خشمگينان را مهربان سازد .

اين ارجوزه ( شعرى كه در بحر رجز باشد و عمدتا كوتاه وزن ) كه در نوع خود كوتاه است .

واژگانى تازه دارد كه براى از بركنندگان آسان است .

ابيات آن كوتاه است گرچه كوتاهى در خور آن ابيات نباشد .

در ميهمانى و شادمانى دوستان معانى فراوان را در آن درپيوستم .

نيكوييهاى ادب را بر خردمندان بازگو كند .

همانا خوبى و حسن معاشرت چيزى است كه بيش از ده نفر از ياران به آن دسترسى ندارند .

و بيشتر دوستان در اين عصر و روزگار .

همنشينىشان دورويى است و از زيور همدلى برهنه .

ظاهر آراسته و نهاد و سرشت آلوده .

بلى چنين است هم‌نشينى اينان كه در اين روزگار مىبينى .

پس هرگز بر هيچ دوستى اعتماد مكن .

و اگر سر مصاحبت داشتى ابراز آن بساز .