تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٨

فرد

دل جمعى است اسير خم زلف تو چرا * غافلى اين همه از حال پريشانى چند

هيچ‌كس ز آتش عشق تو چو تعظيم نسوخت * اى فداى تو چو من بى سر و سامانى چند

و له

مرا سرگشته دارد تا به كى در حسرت كويى * الهى آتش آهى به جان آسمان افتد

* * *

عشق را در سينهء اهل هوس نبود قرار * كى گذارد شير در هر بيشه پهلو بر زمين

67

67 ملّا محمّد امين و اصل گيلانى

از دار السلطنهء لاهيجان « 1 » در جوانى به اصفهان آمده به تحصيل و استكمال كوشيده در علم و معارف درجهء بلند و رتبهء « 2 » و الا يافت . اكثر اوقات در صحبت والد علّامه قدّس اللّه روحه مىبود و در شعر و انشا از مشهوران و مسلمانان عهد بود .

پنجاه سال گذشته باشد كه در اصفهان به رحمت حق متواصل گشت . « 3 » [ 68 ]

از اشعارش اين دو بيت كه به ياد بود ثبت افتاد .

فرد

فرد

چون شمع سر بسر مژهء اشكبار باش * حيرت‌فزا چو ديدهء شب زنده‌دار باش

بىرنگيت چو روى تماشا به خود نكرد * چون كودكان مقيد نقش و نگار باش

( 1 ) . از لاهيجان به جوانى در اصفهان . ( 2 ) . در معالم و معارف بلند و رتبهء و الا يافت . ( 3 ) . به رحمت حق پيوست .