تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٨٦

44

و له

رگ جان در تنم چون رشتهء پرتاب مىپيچد * نفس در سينه‌ام چون حلقهء گرداب مىپيچد

و له

به هركس دولت دنيا به آيينى اثر بخشد * به هر برجى رسد خورشيد تأثير دگر بخشد

و له

فروغ بخت و طالع « 1 » تا چه باشد طبع كامل را * كه يك پرتو بود شمع مزار و شمع محفل را

44

44 حكيم شاه معصوم لارى

در خطهء لار از معاشران اين خاكسار « 2 » و سيّد صافى طويّت تقوى شعار و طبيب آن ديار بود و ذوق [ شعر « 3 » ] بسيار داشت و در گفتن هم به كيفيّت و اسلوب مستقيم ادا مىنمود ، ليكن مشغلهء طبابت و رغبت مفرط به شكار او را از صيد غزالان سخن بازداشته گاهى در عرصهء ماهى ، يك دو بيت از دشت خيالش به صفحهء اظهار جلوه‌گر مىگشت .

در همان ديار به رحمت كردگار اتصال يافت . خلف حميده خصالش شاه « 4 » باقر كه در طب ماهر و از سعادتمندان ، « 5 » يادگار اوست .

هنگام نگارش ، حافظه مساعدت نكرد كه از افكار شاه معصوم چيزى به زبان قلم دهد . [ 45 ] قصيده‌اى در منقبت گفته بود كه مطلعش اين است :

( 1 ) . فروغ بخت طالع تا چه باشد . ( 2 ) . اين خاكسار بود . ( 3 ) . ذوق شعر . در نسخه « ت » به جاى شعر « اشعار » آمده است . ( 4 ) . خلف حميده خصال او . ( 5 ) . سعادتمندانست .