تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٧٣

اشعار

و له

به هر محفل حديث مى پرستى در ميان دارم * به رنگ شمع هر آبى كه خوردم بر زبان دارم

ايضا

فلك از رشك نگذارد به حال هم دو همدم را * به سنگ از يكدگر سازد جدا بادام توأم را

و له

مىكند بيدار اشك از خواب غفلت ديده را * آب بخشد سرفرازى نرگس خوابيده را

دوستان را خلعت تجريد پوشاند خدا * شاه مىبخشد به خاصان خلعت پوشيده را

منه

به كيش هوشمندان خودنمايى هست منظورم * كسى آگه نباشد چون كمان حلقه از زورم

منه

ندارند اهل دل ذوقى اگر باشند دور از هم * چو موج بحر مىآيند سرمستان به شور از هم

به بزم وصل هم پيوسته از راه سيه‌روزى * من و آن بىوفا شب در ميان بوديم دور از هم

و له

به فريادم رسد يا رب حريف نغمه‌پردازى * زند زخم دلم را بخيه از ابريشم‌سازى

و له

پرىرويى كه مىگشتم اسير حسن آوازش * نباشد رشتهء جان قابل ابريشم سازش