تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — الصفحة ١٧٢

اشعار

و له

توانى در دل من كرد تخمين داغ حرمان را * به علم رمل بشمارى اگر ريگ بيابان را

ضرور است از پى ترياك خوردن جرعهء آبى * گوارا مىكند مى تلخكامىهاى دوران را

و له

نگيرد بخت دانا دامن صبح فراغت را * چو روز و شب حضورى نيست باهم عقل و دولت را

و له

به عمر « 1 » خضر تا بينم رخ جانانهء خود را * پر از آب بقا مىخواستم پيمانهء خود را

ايضا

داديم به زلفش دل پر درد و فغان را * بستيم به اين دستهء گل رشتهء جان را

دارند گمان خلق كه زر قوّت بازوست * افزون نكند نقش طلا زور كمان را

در راه توكّل چه كنى سنگ قناعت * جويند اثر نابلدان سنگِ نشان را

و له

از عارضش دميد خطى همچو مشك ناب * يعنى كه شد به سنبله تحويل آفتاب

و له

بىنفس بد آسوده به دنيا نتوان شد * فرياد سگ افسانهء آرام شبان شد

ايضا

به چندين رنگ رويد داغ حسرت از غبار من * گل صد آرزو بر سر زند خاك مزار من

( 1 ) . در نسخه « پ » مصرعهاى اين بيت جابه‌جاست .